![]() |
การเมือง การปกครอง มาเก๊า :Guru เที่ยว มาเก๊า
มาเก๊าเริ่มมีความสำคัญในช่วงเวลาที่มหาอำนาจยุโรปเริ่มขยายอำนาจทั้งทางการเมืองและการค้าเข้ามายังเอเชีย โดยเฉพาะโปรตุเกสได้เริ่มสำรวจเส้นทางการค้าเข้ามาในเขตเอเชียและได้ทำการค้ากับจีน ญี่ปุ่น และเกาหลี บรรดาพ่อค้าและนักเดินเรือชาวโปรตุเกส ได้เดินทางไปตั้งหลักแหล่งอยู่ที่มาเก๊าเป็นจำนวนมาก ทำให้ต่อมามาเก๊ากลายเป็นศูนย์กลางทางการค้าระหว่างโปรตุเกสกับจีน โดยเฉพาะนครกวางโจว และระหว่างโปรตุเกสกับญี่ปุ่นและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในช่วงแรกโปรตุเกสได้ทำสัญญาเช่ามาเก๊าจากจีน ต่อมาโปรตุเกสประกาศให้มาเก๊าเป็นส่วนหนึ่งในอาณาเขตต่างแดนของโปรตุเกส (Overseas province of Portugal) และถือว่ามาเก๊าเป็นดินแดนอาณานิคมของโปรตุเกส โดยเป็นการประกาศโดยที่จีนไม่ได้ตอบรับอย่างเป็นทางการ
พ.ศ. 2430
จีนยกดินแดนมาเก๊าให้แก่โปรตุเกสอย่างเป็นทางการเพื่อเป็นการตอบแทนที่โปรตุเกสช่วยจีนปราบปรามโจรสลัดในเขตทะเลจีนใต้
พ.ศ. 2517
รัฐบาลโปรตุเกสได้ให้เอกราชแก่ดินแดนอาณานิคมของตนทั้งหมด ในการนี้ โปรตุเกสแสดงเจตจำนงแน่วแน่ที่จะคืนดินแดนมาเก๊าให้แก่จีน และประกาศรับรองอย่างเป็นทางการว่าจีนมีอธิปไตยเหนือมาเก๊า อย่างไรก็ตามในช่วงเวลาดังกล่าว จีนมีภารกิจในการเจรจาเรื่องการส่งมอบฮ่องกง จึงไม่ได้เข้ามาจัดการเรื่องปัญหามาเก๊า โปรตุเกสจึงประกาศรับรองสถานะของมาเก๊าเพียงฝ่ายเดียว
พ.ศ. 2522
จีนและโปรตุเกสได้ปรับความสัมพันธ์ทางการทูต จีนได้รับรองอย่างเป็นทางการว่า ดินแดนมาเก๊าเป็นดินแดนของจีนภายใต้การบริหารของโปรตุเกส
พ.ศ. 2530
จีนและโปรตุเกสลงนามในแถลงการณ์ร่วม (Sino-Portuguese Joint Declaration) โดยกำหนดให้ วันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เป็นวันส่งมอบมาเก๊าคืนแก่จีน ทั้งสองฝ่ายเห็นพ้องที่จะใช้ระบบ “หนึ่งประเทศสองระบบ” (one country, two systems) โดยมาเก๊ามีสถานะเป็นเขตบริหารพิเศษของจีน
นายจ้าว จื่อหยาง ตัวแทนฝ่ายจีน และนาย Cavaco Silva นายกรัฐมนตรีโปรตุเกส ตัวแทนฝ่ายโปรตุเกส ร่วมลงนาม ณ มหาศาลาประชาชน กรุงปักกิ่ง โดยมีประธานาธิบดี หลี เซียนเนียน และนายเติ้ง เสี่ยวผิง เข้าร่วมพิธี
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||


