![]() |
ทุกตารางนิ้ว..บาหลี๊ บาหลี กับ VJ เปิ้ล ตอนที่ 1 :Guru เที่ยว อินโดนีเซีย
![]() | ||
ในบ่ายวันหนึ่ง ขณะที่ฉันนั่งทำงานอยู่ดีๆ ก็มีคำสั่งสายฟ้าฟาดจากเยื้องบนบอกว่า “เจ้าจงไปดูงานที่บาหลีซะดี ๆ” ทำให้ตัวฉันเองยังงงๆ อยู่ว่า นี่ฉันต้องไปบาหลีเหรอ ?? แล้วบาหลีคือที่ไหน ?? บ้านเมืองเป็นแบบไหน ?? ที่สำคัญไปแล้วจะมีอะไรกินหรือป่าวนี่......... โอ๊ยๆๆ มีคำถามมากมายเกิดขึ้นมาในหัวสมอง ทำให้ฉันต้องเตรียมข้อมูลก่อนการเดินทางซะแล้วหละ พักค้างคืนที่จาการ์ต้า 1 คืน เช้าตรู่ก็บินต่อไปยอร์คยาการ์ต้าค่ะ ใช้เวลาชั่วโมงนิดๆก็ถึงแล้วค่ะ สนามบินที่ยอร์คยาการ์ต้า ไม่ใหญ่มากค่ะ ประมาณเดียวกับเชียงรายบ้านเราแหละ เดินทางไปโรงแรมก็ใช้เวลาไม่นาน รถที่มารับเรา เป็นรถโค้ชคันไม่ใหญ่มาก ประมาณ 32 ที่นั่งค่ะ โปรแกรมของบ่ายวันนี้ เปิดประเดิมด้วย โบราณสถานค่ะ “วัดพราหมนัน” เอ๊ะๆๆ ลืมแจ้งไปค่ะว่า มาเที่ยวบาหลีเค้าต้องแต่งกายให้สุภาพนะคะ เพราะต้องไปสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งนั้นเลยค่ะ | ||
![]() **ทุกวัดจะมีป้ายด้านหน้าว่า CANDI แล้วตามด้วยชื่อวัด อย่างหน้าวัดนี้ก็คือ CANDI PRAMBANAN** | ||
![]() พระปรางค์องค์ใหญ่มีทั้งหมด 3 ปรางค์ ภายในบรรจุ .................... บริเวณรอบ ๆ | ||
ทางเดินทอดยาวสู่ใจกลางวัดพราหมนัน ให้ความสึกถึงการเข้าสู่ความสงบ | ||
วัดพราหมนันมีบริเวณที่กว้างมาก ประกอบด้วยวัดเล็กๆ ภายในอีกด้วย ถ้าอยากชมให้ทั่วๆ ขอแนะนำ รถรางนะคะ ค่าบริการก็ไม่แพงมาก ใช้เวลาประมาณ ครึ่งชั่วโมง ก็ทำให้เพลินดีนะคะ ระหว่างทางรถจะหยุดให้เราได้ถ่ายในจุดที่สำคัญ ๆ พราหมนัน แห่งนี้ยังสามารถใช้เป็นสถานที่จัดงาน การ่า ดินเนอร์ ในยามค่ำคืนได้อีกด้วย ทานอาหารเย็นพร้อมกับชมการแสดงพื้นเมือง แต่น่าเสียดายจังคะ ช่วงที่ฉันเดินทางฝนตก ทางทีมงานต้อนรับ ไม่สามารถจัดงานเลี้ยงที่ วัดพราหมนัน ได้ เลยอดดูความงามยามค่ำคืนของพราหมนันเลยจ้าาา......... ฤดูการของอินโดนีเซียจะมีแค่ 2 ฤดูนะคะ คือ ฤดูแล้ง (เม.ย. – ก.ย.) ฤดูฝน (ต.ค. – มี.ค.) | ||
ตอนเย็นของวันนี้ ขอพาทุกท่านไปเที่ยว ถนนสายวัฒธรรมม หรือย่านมาลิโอโบโร่ ถนนแห่งนี้ถ้าพูดให้เข้าใจง่าย ๆ ก็คือ ถนนช้อปปิ้งนั่นเอง ส่วนสิ่งที่ยังคงความเป็นวัฒนธรรมของยอร์คยาการ์ต้าสำหรับถนนสายนี้ก็คือ รถม้า | ||
![]() ![]() | ||
| ถนนมาลิโอโบโร สามารถเดินเที่ยวได้ทั้งกลางวันและกลางคืนเลยค่ะ ฉันคิดว่ามันให้ความรู้สึกคนละแบบนะคะ โชคดีของฉันที่เวลาพอเหลือ ฉันเลยได้มาเที่ยวทั้งกลางวันและกลางคืนเลย.... กลางวัน ถนนสายนี้เต็มไปด้วยสินค้าพื้นเมือง เช่น ผ้าบาติก มีทั้งที่เป็นชุดตัดสำเร็จแล้ว และผ้าเป็นชิ้นค่ะ แต่ก็แอบสงสัยนะคะว่า ทำไมราคาสินค้าในร้านกับสินค้าแผงลอย ทำไมต่างกันลิบลับเลย แต่ก็ถึงบางอ้อค่ะ... เพราะไกด์เค้าบอกว่า ผ้าบาติกมีหลายเกรด ถ้าเป็นบาติกแท้ จะแพงมาก ส่วนที่เราเห็นเป็นเสื้อเอย ชุดแซคเอย กางเกงเอยนั้น เป็นของเทียมค่ะ หรืองานคนละเกรดกันนั่นเอง แต่ไม่ซีเรียสค่ะ เพราะเหมาะที่จะเป็นของฝากคนทางบ้านได้เลยทีเดียว ส่วนบรรยากาศในเวลากลางคืนนั้น ก็ให้อารมณ์... เหมือนเราไปชมวิถีชีวิตของคนพื้นเมือง นั่งรถม้าชมเวลานี้ เหมาะมากค่ะ รถมากก็จะพาเราชมไปรอบ ๆ บริเวณย่านนี้ ใช้เวลาประมาณ ครึ่งชั่วโมงได้ค่ะ ส่วนค่าบริการนั้น ก็แล้วแต่จะต่อรองได้ค่ะ เอาตามที่เราคิดว่าไม่แพงเกินไปแล้วกัน ครั้งนี้ฉันเสียค่าเหนื่อยให้ม้าไป 150,000 รูเปียห์ โอ๊ะๆๆ ตั้งพาทุกท่านเที่ยวว่า ยังไม่ได้แจ้งเรื่องเงินตราเลยค่ะ ประเทศอินโดนีเซีย ใช้สกุลเงิน รูเปียห์ ใช้ตัวย่อว่า Rp มีทั้งเหรียญและธนบัตรเหมือนบ้านเราค่ะ เหรียญก็จะมี 100,500,1000 ส่วนธนบัตรก็๋จะมี 5000,10000,20000,50000 ค่ะ อัตราแลกเปลี่ยน 1000 รูเปียห์ ก็ประมาณ 3 บาท บ้านเราค่ะ | ||
| ||
![]() วัดพราหมนัน | ||
![]() ถนนมาลิโอโบโร |
|
|
|
||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||










